زبان
PTFE، که پلی تترا فلوئورواتیلن است، که معمولا با نام تجاری تفلون یا نام مستعار چینی "پادشاه پلاستیک" شناخته می شود. یک استبا کارایی بالاپلاستیک مهندسی به دلیل بی اثری شیمیایی شدید و محدوده دمای عملیاتی گسترده آن درک شده است.
PTFE "پادشاه پلاستیک" نامیده می شود زیرا تقریباً توسط هر اسید قوی، باز قوی یا عامل اکسید کننده قوی مستقل است. حتی aqua regia (مخلوط اسیدی قوی که می تواند طلا را حل کند) جایگزینی برای آن ندارد. بنابراین، در هنگام برخورد با محیط های بسیار خورنده (به عنوان مثال، اسید سولفوریک غلیظ، اسید هیدروکلریک، اسید نیتریک و غیره) یک ماده آب بندی غیرقابل جایگزین است.
ضریب اصطکاک بسیار پایین
PTFE یکی از کمترین ضرایب اصطکاک را در بین تمام مواد جامد دارد. سطح آن مانند یخ بسیار صاف است. این منجر به گشتاور بسیار کم در هنگام استفاده به عنوان سطح آب بندی در شیرها (به ویژه شیرهای توپی و شیرهای پروانه ای) می شود و از چسبیدن به دیسک یا توپ شیر جلوگیری می کند.
اگرچه مقاومت شیمیایی آن عالی است، اما پلاستیکی است، PTFE دو ایراد اصلی دارد:
1.عدم خاصیت ارتجاعی: بر خلاف لاستیک (X5, X6) نمی توان آن را فشرده و له کرد تا شکاف ها را پر کرد. بنابراین، مهر و موم های PTFE خالص اغلب به ساختارهای اضافی مانند فنر برای تضمین مهر و موم محکم نیاز دارند.
2.جریان سرد: تحت فشار بالا طولانی مدت و مداوم، PTFE می تواند تغییر شکل شکل پلاستیک آهسته (جریان شبیه یک مایع بسیار غلیظ) رخ دهد، به طور بالقوه منجر به شکست آب بندی می شود.
به بیان ساده، X5 و X6 فرمولاسیون خاصی از لاستیک هستند، در حالی که PTFE یک پلاستیک است.تفاوت اصلی آنها در ترکیب مواد، مقاومت در برابر دما، محیط مناسب، سختی و کشسانی است.
